Hellaspath :: Forum για την ορειβασία και το GPS

Τον Αύγουστο που μας πέρασε μαζί με δυο φίλους, τον Πάνο και τον Λεω, βάλαμε ένα φιλόδοξο σχέδιο. Να ανεβούμε στο Cervino-Matterhorn. Μέσα λοιπόν σ' αυτό το πλαίσιο σχεδιάσαμε και μια ανάβαση στον Πολιδεύκη-Pollux-Polluce 4091μσαν προσαρμογή στο υψόμετρο αλλά και μια μίνι προσαρμογή στην αναρρίχηση κόψεων και χρήση σταθερών καραβόσχοινων.
Σαν βάση μας επιλέξαμε το χωριο Ayas-Champoluc στην ομώνυμη κοιλάδα του Ayas, μια από τις 13 μικρές κοιλάδες της Aosta. Είναι ένα πολυσύχναστο όμορφο χωριό στα 1570μ με όλες τις ανέσεις κι για όλα τα βαλάντια.
Την επόμενη μέρα 11/8 προωθηθήκαμε στο τέλος του δρόμου, στο μικρό οικισμό St. Jacques 1690μ, απ' όπου πήραμε το μονοπάτι Νο 7. Μετά από ένα πολύ ανηφορικό κομμάτι σε 1 ώρα βγήκαμε στα λιβάδια της Vallone di Verra περιτριγυρισμένη από πανύψηλες κορυφές και τον ομώνυμο παγετώνα. Συνεχίζοντας, λίγο πιο πάνω περάσαμε από τη αλπική λίμνη Blue 2215μ και συνεχίσαμε ακολουθώντας το ίδιο μονοπάτι με στόχο το ενδιάμεσο καταφύγιο Mezzalama. Σε περίπου 3 ώρες ακολουθώντας μια επιβλητική ράχη, ανάμεσα από δυο παγετωνικές κοιλάδες, φτάσαμε στο καταταφύγιο στα 3036μ. Ο καιρός ήταν θαυμάσιος και τίποτα δεν μας πίεζε για να βιαζόμαστε, έτσι μια μεγάλη στάση για ξεκούραση και φαγητό ήταν επιβεβλημένη. Στη συνέχεια προς το καταφύγιο Ayas 3425μ που ήταν κι ο στόχος μας μας περίμενε ένα πιο αλπικό τοπίο με διάσχιση της τελικής γλώσσας του παγετώνα της Verra και μια απότομη πλαγιά. Λίγο περισσότερο από μια ώρα μας πήρε για να καλύψουμε τα 400μ υψομετρικής διαφοράς. το καταφύγιο είναι χτισμένο στην άκρη μιας βράχινης νησίδας ανάμεσα σε επιβλητικούς παγετώνες και κορυφές που ξεπερνούν τα 4000μ. Ο κόσμος πολύς και το μικρό καταφύγιο ήταν σχεδόν γεμάτο γι αυτό χρειάζεται πάντα μια έγκαιρη κράτηση.

Μερικές ακόμα από την 1η μέρα

Κι οι τελευταίες από την πρώτη μέρα

Το πρώτο φως της 12ης Αυγούστου μας βρήκε πάνω στο παγετώνα της Verra, με στόχο το διάσελο των Διδύμων (Colle di Verra - Zwillingsjoch)΄στα 3848μ. Το ίχνος τωνβημάτων πάνω στο παγετώνα ήταν καθαρό κι έτσι με ευκολία αποφύγαμε τις 2-3 εμφανείς κρεβάς και σε 1,5 ώρα στεκόμασταν στο διάσελο, στα σύνορα με την Ελβετία, αγναντεύοντας αμέτρητες κορυφές. Από το διάσελο θα σκαρφαλώναμε την ΒΑ κόψη, όπου είχε βράχινα περάσματα ΙΙ και ΙΙΙ βαθμού, στα τελευταία 100μ υπήρχε και μια χιονένια πλαγιά με μέση κλίση 30ο και τοπικά 50ο. Ο καιρός εξακολουθούσε να είναι θαυμάσιος και ευχάριστα σε λίγο περισσότερο από 1 ώρα φτάσαμε στη κορυφή. Αγνάντεμα κι αναγνώριση των γύρω κορυφών, φωτογραφίες και επιστροφή από την ΝΔ κόψη αυτή τη φορά. Η διαδρομή αυτή τα τελευταία χρόνια έχει γίνει η κλασσική ανάβαση και οι οδηγοί φέρνουν τον κόσμο από εκεί χάρις στα σταθερά καραβόσκοινα που έχουν τοποθετήσει στα βράχια για περίπου 50μ. Από την κορυφή λοιπόν ακολουθήσαμε μια χιονένια κόψη που μας έβγαλε στο πλατώ όπου είναι τοποθετημένο ένα μικρό άγαλμα της Παναγίας (Madonina di Polluce). Ακριβώς από εκεί αρχίζει κι η κατάβαση με το καραβόσχοινο. Εμείς προτιμήσαμε να το κατεβούμε με ραπέλ, όπως και οι περισσότεροι που κατέβαιναν. Δυστυχώς όμως το πέρασμα είναι τόσο στενό κι η ώρα ήταν ώρα αιχμής. Άλλοι κατέβαιναν, άλλοι ανέβαιναν κι έγινε το έλα να δεις. Σχοινιά μπερδεύονταν με των διπλανών που δεν είχαν την υπομονή να περιμένουν και κατέβαιναν ταυτόχρονα με σένα, οι οδηγοί ανέβαζαν πελάτες και πάταγαν επάνω σου για να σε περάσουν και να μην καθυστερήσουν τον πελάτη κλπ. Τελικά ξεμπλέξαμε και πιάσαμε τη βράχινη κόψη που εύκολα και με σύντομα περασματάκια ΙΙ μας έβγαλαν στη βάση του βουνού και στο μεγάλο παγετώνα της Verra, απ' όπου έρχονται οι περισσότεροι χάρις στο τελεφερίκ του Kleine Matterhorn από την ελβετική πλευρά.
Χαρούμενοι κι αισιόδοξοι για τη συνέχεια κατεβήκαμε στο καταφύγιο, μαζέψαμε τα πράγματά μας και από την ίδια διαδρομή σε 4 ώρες φτάσαμε στη βάση μας στο Champoluc.

Μερικές ακόμα από τη 2η μέρα

Και οι τελευταίες

Γιάννη μας ξεσηκώνεις τόσο πολύ που δεν θα την γλυτώσουμε να γίνουμε λαθρέμποροι.
Να είστε γεροί και πάντα τέτοια.
Κοίταξε και τα προσωπικά σου μηνύματα

πολλά μπράβο,πάλι μας έφτιαξες την μέρα ρε γιάννη, να είστε καλά και πάντα τέτοια, οι φωτογραφίες σας όλες άψογες, εύγε...