Hellaspath :: Forum για την ορειβασία και το GPS

Αντιγράφω από το τελευταίο τεύχος (67) του "Ανεβαίνοντας", το κείμενο του Μίλτου Ζέρβα στο σημείωμα του εκδότη (editorial στα ελληνικά). Κρίμα που δεν το έχει βάλει και στην ηλεκτρονική έκδοση του περιοδικού. Προσωπικά του βάζω άριστα.

«…Η ιστορία των πολιτισμένων ανθρώπων δεν είναι παρά η ιστορία του εμπορεύματος που παράγουν και που αυτοκαταστρέφεται καταστρέφοντάς τους…»
Ραούλ Βάνεγκεμ

Αν κάτι αποκάλυψε σε υπερθετικό βαθμό αυτό που ονομάζουμε «κρίση», δεν είναι «τα χάλια της οικονομίας», για να χρησιμοποιήσω μια φράση του συρμού. Είναι η αδυναμία των ανθρώπων να ορίσουν το τι θέλουν και ακόμα περισσότερο: πως θα το αποκτήσουν. Με λιγα λογια: να ζήσουν. Και αν κάτι έχει γίνει ακόμα πιο φανερό, είναι η ικανότητα τηε εξουσίας όχι απλά να ορίζει τις ζωές τους, αλλά να ορίζει το τι ΕΙΝΑΙ η ζωή.

Τι άλλο θα μπορούσαμε να σκεφτούμε γι’ αυτήν την ατέρμονη και τόσο απατηλή συζήτηση για τα οικονομικά μεγέθη; Αφού επί χρόνια ο παλιός κόσμος επιβίωνε μέσα σε μ ια αχλύ καταναλωτισμού και είχε πειστεί ότι «αυτή είναι η ζωή», συνεχίζει να πιστεύει ότι ακόμα μπορείς να αγοράσεις τη ζωή ή έστω να την εξαγοράσεις.

Σαν τους ιδεολήπτες θρησκευόμενους αυτομαστιγώνεται γεμάτος ενοχές, ψάχνοντας να βρεί τους δαίμονες που τον έριξαν στην αμαρτία και έχασε την εύνοια του θεού του, αδυνατώντας να εννοήσει ότι η εξαγορά της ζωής ουσιαστικά ακυρώνει αυτό πόυ υποτίθεται ότι θέλει: την ίδια τη ζωή.

Οι παλιοί θεοί έχουν πεθάνει, όλοι έχουν συμπηκνωθεί σε έναν: την οικονομία. Το ιερατείο της νέας θρησκείας προσπαθεί να πείσει ότι οι οικονομικοί δείκτες είναι η ζωή, η οικονομική ανάπτυξη το παν, το εμπόρευμα η ουσία.

Πως μπορεί όμως όλος αυτός ο πόνος γύρω μας να οδηγήσει στη ζωή, όταν η ελπίδα ακυρώνεται μέρα με τη μέρα, χρόνο με το χρόνο. Πως μπορεί ένας οικονομικός δείκτης να μετατραπεί σε χάδι, σε απόλαυση σε έρωτα. Πως ένα εμπόρευμα μπορεί να αντικαταστήσει τον ιδρώτα μιας ανάβασης, τη μεθυστική χαρά μιας κορφής, το θρόισμα του ανέμου στο δάσος, το χάδι του ήλιου στα λιβάδια;

Δεκαετίες καταναλωτικής ευδαιμονίας απέδειξαν τη γύμνια αυτού που η εξουσία προσπαθεί να μας πείσει για αληθινό: μετέτρεψε τη ζωή σου σε εμπόρευμα, πούλησέ την μας και μετά μπορείς να την αγοράσεις και πάλι.

Αλλά αν τώρα έχουμε μια ευκαιρία να ζήσουμε πραγματικά, είναι γιατί όλα αυτά είναι αδύνατον να τα αγοράσουμε κι αυτά με τα οποία προσπαθούν να μας πείσουν ότι μπορούμε να αποκτήσουμε, αδυνατούμε πλέον να τα αγοράσουμε επίσης…
Είναι επιτακτικό να μάθουμε να ζούμε…

Μίλτος Ζέρβας

Με εντυπωσίασε και μένα που το διάβασα στο περιοδικό. Πραγματικά πολύ καλό και πολύ πρωτότυπο για editorial ορειβατικού περιοδικού, που η ύπαρξή του στηρίζεται έμεσα στην δική μας καταναλωτική συνήθεια, μέσω των διαφημίσεων που το χρηματοδοτούν. Γιαυτό τον πάω τον Μίλτο και ας διαφωνώ πολλές φορές ιδεολογικά μαζί του. Είναι ευκαιρία με την κρίση να ξαναδούμε την ίδια μας την ζωή από διαφορετική σκοπιά. Όσον αφορά την ορειβασία πρέπει να συνειδητοποιήσουμε πως τα βουνά ευτυχώς δεν θέλουν λεφτά. Όρεξη θέλουν και καλή διάθεση. Τα 5 πρώτα χρόνια της ορειβατικής μου ενασχόλησης είχα μόνο ένα μπουφάν για όλες τις περιπτώσεις και ένοιωθα βασιλιάς. Τώρα ανοίγω την ντουλάπα και έχω τέσσερα, το ένα αφόρετο μάλιστα, και πάλι νοιώθω ότι κάτι μου λείπει. Γιατί;

Πράγματι ενδιαφέρρων.
Πάντως δεν είναι πρωτότυπο για editorial για ορειβατού περιοδικού,τουλάχιστον για το ανεβαίνοντας.
Τα τελευταία 4 χρόννια που παρακολουθώ το περιοδικό,έχει αρκετές φορές γράψει ο μίλτος στο editorial τέτοια κείμενα.
Λογικά σύντομα στην ηλεκτρονική σελιδα θα υπάρχει ολόκληρο το τεύχος.

για να δούμε,ίσως μάθουμε στα βουνά ένα άλλο τρόπο ζωής και τον μεταφέρουμε και στις πόλεις,γιατί τελευταία κάναμε το ανάποδο...

υ.γ.θυμύθηκα ένα σύνθημα που γραφόταν πριν 10 χρόννια,όταν αρκετοί στην ελλάδα ζούσαν το όνειρο τους,ένα όργιο δανείων και καταναλωτισμού:ΓΕΜΙΣΑΜΕ ΕΜΠΟΡΕΥΜΑΤΑ ΑΔΕΙΑΣΑΜΕ ΑΠΟ ΖΩΗ

thanasis daskaloudis έγραψε:Με εντυπωσίασε και μένα που το διάβασα στο περιοδικό. Πραγματικά πολύ καλό και πολύ πρωτότυπο για editorial ορειβατικού περιοδικού, που η ύπαρξή του στηρίζεται έμεσα στην δική μας καταναλωτική συνήθεια, μέσω των διαφημίσεων που το χρηματοδοτούν. Γιαυτό τον πάω τον Μίλτο και ας διαφωνώ πολλές φορές ιδεολογικά μαζί του. Είναι ευκαιρία με την κρίση να ξαναδούμε την ίδια μας την ζωή από διαφορετική σκοπιά. Όσον αφορά την ορειβασία πρέπει να συνειδητοποιήσουμε πως τα βουνά ευτυχώς δεν θέλουν λεφτά. Όρεξη θέλουν και καλή διάθεση. Τα 5 πρώτα χρόνια της ορειβατικής μου ενασχόλησης είχα μόνο ένα μπουφάν για όλες τις περιπτώσεις και ένοιωθα βασιλιάς. Τώρα ανοίγω την ντουλάπα και έχω τέσσερα, το ένα αφόρετο μάλιστα, και πάλι νοιώθω ότι κάτι μου λείπει. Γιατί;

+ 1
ετσι όπως τα λετε είναι παιδιά, έχουμε γεμίσει την ζωή μας με ασήμαντα πράγματα...

Έτσι είναι όντως τα πράγματα όπως τα λέει ο φίλος μας ο Μίλτος και σεις φίλοι συνορειβάτες. Δυστυχώς το καταναλωτικό σύστημα έχει τη δύναμη να δημιουργεί συνεχώς καινούργιες "ανάγκες" και κανείς μας δεν έχει μείνει αλώβητος απ' αυτή την πειθώ.
Άντε λοιπόν το πήραμε απόφαση, κάναμε την ανάγκη φιλότιμο και μειώσαμε δραστικά την κατανάλωση, αναζητώντας τις πραγματικές ανάγκες μας. Όμως πολλοί από μας αντιμετωπίζουν πλέον πολύ πιο βασικά προβλήματα. Δεν θα μπω σε λεπτομέρειες αλλά βλέπω γύρω μου πολύ κόσμο σε απόγνωση ή στα όρια της επιβίωσης.
Δεν τίθεται λοιπόν απλά θέμα στέρησής μας από κάποιες καταναλωτικές συνήθειες, αλλά διακυβεύονται πολύ πιο ζωτικά θέματα, όπως η στοιχειώδης υγειονομική περίθαλψη, εκπαίδευση, εργασία, στέγη, διατροφή, με λίγα λόγια το δικαίωμα σε μια αξιοπρεπή επιβίωση (δε μιλάμε πια για διαβίωση).
Η χώρα μας οδεύει με γρήγορο ρυθμό προς τριτοκοσμική κατάσταση, αν και υποτίθεται ότι βρισκόμαστε στην καρδιά του ανεπτυγμένου κόσμου. Επιστρέφουμε βίαια πολλές δεκαετίες πίσω. Μπορεί να αναστραφεί αυτή η επώδυνη πορεία;


_____________________________________
Wissen Macht Frei - Η Γνώση Απελευθερώνει