Hellaspath :: Αρχείο ορεινών διαδρομών για GPS στα Ελληνικά βουνά

Εισαγωγή
Χάρτης Βουνών
Νέες Διαδρομές
Διαδρομές
Αναζήτηση Διαδρομών
Νέες Φωτογραφίες
Ποιοί είμαστε
Oδηγίες χρήσης του αρχείου
Oδηγίες καταγραφής Διαδρομών
Xρήσιμα Links
Διαδρομές στο Διαδίκτυο
Αποστολή Διαδρομής
Αποστολή Φωτογραφιών
Forum
Eπικοινωνία
Αρθρογραφία
English

Μέγεθος Γραμματοσειράς:
S | M | L

HellasPath :: Αρχείο ορεινών διαδρομών για GPS στα Ελληνικά βουνά


Διαδρομές

 ΣAOΣ (Φεγγάρι) - Υψ. 1614 μ.

Νομός: Έβρου




Aρχεία Σημείων Προορισμού του Βουνού (Waypoints)
Σύνολο Σημείων Waypoints: 54

Aρχείο Σημείων Προορισμού GPS Exchange (GPX): Saos.gpx

Aρχείο Σημείων Προορισμού OziExplorer (WPT): Saos.wpt

Aρχείο Σημείων Προορισμού GoogleEarth (KML): Saos.kml

Aρχείο Σημείων Προορισμού με όλες τις Διαδρομές: Saos_total.kml

Προβολή της λίστας των Σημείων Προορισμού (Waypoints)

Σαμοθράκη: Πληροφορίες για το νησί

Μιάς και όποιος βρεθεί στη Σαμοθράκη θα συνδυάσει την ανάβαση του βουνού με κάποιας μορφής τουρισμό, δεν μπορώ να αποφύγω τον πειρασμό να προσθέσω κάποιες πληροφορίες για το νησί.
Το νησί είναι χωρισμένο από το βουνό σε μια εύφορη και καλλιεργημένη ΝΔ πλευρά και μιά δασωμένη και άγρια ΒΑ. Οι κυριώτεροι οικισμοί του νησιού που ενδιαφέρουν τον τουρίστα είναι η Καμαριώτισα που είναι το λιμάνι στο δυτικότερο άκρο του νησιού, η Χώρα που βρίσκεται 5 χλμ από την Καμαριώτισα στο εσωτερικό του νησιού, τα Θέρμα με τα πλατάνια και την πολύ κίνηση λίγο πιό μέσα από την βόρεια ακτή του νησιού και ο Προφήτης Ηλίας στα ΝΑ ορεινά με τις ταβέρνες του. Άλλοι σημαντικοί οικισμοί είναι το Λάκκωμα, τα Αλώνια και ο Ξηροπόταμος.
Σημαντικός είναι ο αρχαιολογικός χώρος στα βόρεια του νησιού. Πολύ γνωστό είναι το άγαλμα της Νίκης που βρέθηκε εδώ και βρίσκεται στο Λούβρο.
Το νησί είναι γνωστό για τα ρέματά του που έχουν πολύ νερό όλο το χρόνο και σχηματίζουν βάθρες. Οι πιό γνωστές είναι οι βάθρες στο ρέμα του Φονιά στα βόρεια μετά τα camping, και η Γριά βάθρα πάνω από τα Θέρμα. Και οι δύο περιοχές κατακλύζονται από κόσμο. Προτιμήστε λιγότερο πολυσύχναστες περιοχές όπως το φαράγγι του Ξηροποτάμου που προσεγγίζεται από το χωριό Ξηροπόταμος και άλλες που θα μάθετε ρωτόντας τους ντόπιους.
Το Φεγγάρι είναι το μεγαλύτερο βουνό στα ελληνικά νησιά (εκτός Κρήτης) και είναι εξαιρετικά άγριο. Υπάρχουν διάφορες πεζοπορικές διαδρομές και δύσκολες καταβάσεις φαραγγιών. Δεν εντοπίσαμε αναρριχητικές διαδρομές ούτε ψηλές ορθοπλαγιές αν και το νησί είναι κατάσπαρτο με βράχια μικρού και μεσαίου ύψους. Στο παρελθόν το νησί είχε δεχθεί την επίσκεψη Θεσσαλονικιών αναρριχητών με άγνωστα σε εμάς αποτελέσματα. Σε διαφημιστικές φωτογρφίες ενός από τα καραβάκια που κάνουν το γύρο του νησιού εντοπίσαμε ανθρώπους με αναρριχητικά κράνη στον καταρράκτη Κρεμαστό που βρίσκεται στην απρόσιτη μεριά του νησιού.
Το νησί δεν έχει πολλές καλές παραλίες. Οι καλύτερες είναι η Παχιά Άμμος στα νότια και οι Κήποι με μαύρο βότσαλο στα ανατολικά, στις δύο άκρες του δρόμου που (σχεδόν) κάνει το γύρο του νησιού. Τα χιλιόμετρα για να τις προσεγγίσεις είναι πολλά. Οι υπόλοιπες ακτές του νησιού είναι εξαιρετικά βραχώδεις χωρίς να είναι απαγορευτικές, ειδικά αν βαριέται κανείς τις διαδρομές.
Για διαμονή εκτός από πλήθος ξενοδοχείων και δωματίων σκορπισμένων σε όλο το νησί υπάρχουν και δύο δημοτικά camping λίγο μετά το λιμάνι των Θέρμων στη βόρεια ακτή του νησιού. Το πρώτο είναι το λεγόμενο ελεύθερο camping με 20 στρέμματα πυκνού δάσους για να κατασκηνώσετε όπου βρείτε. Είναι δίπλα στη θάλασσα έχει κρύο νερό και τουαλέτες. Δύο χλμ πιο κάτω βρίσκεται το οργανωμένο camping που προσφέρει ότι κάθε άλλο camping στην Ελλάδα. Βρίσκεται επίσης πάνω στη θάλασσα και έχει μπόλικη σκιά και ζεστό νερό.
Στο φαγητό η επιλογή είναι μονόδρομος. Κατσίκι. Όπως και να το βρείτε μαγειρεμένο, στη σούβλα, στο φούρνο, γεμιστό, στη λαδόκολλα, θα είναι μάλλον το καλυτερο και σίγουρα το αγνότερο που έχετε φάει. Το νησί έχει πολλές ταβέρνες. Εμείς βρήκαμε το καλύτερο κατσίκι στην ταβέρνα Βράχος στον Προφήτη Ηλία. Πέντε σούβλες σε 2 ώρες δεν είναι τυχαίο πράγμα. Η ποιότητα του φαγητού συμπληρωνόταν από το χαμόγελο, την εξυπηρέτηση (σε ένα μαγαζί γεμάτο έτρεξαν να μας βρουν τραπέζι να κάτσουμε) και το εξαιρετικό γλυκάκι. Και οι υπόλοιπες ταβέρνες του Προφήτη Ηλία ακολουθούν από κοντά. Αντίθετα σας προτείνουμε να αποφύγετε με κάθε τρόπο την ταβέρνα που βρίσκεται στην εκκλησία του Σωτήρα πάνω από τη Χώρα. Βρίσκεται ακριβώς στο τέρμα της κατάβασης από το βουνό και την επισκεφθήκαμε την επόμενη μέρα. Σε ένα μεγάλο μαγαζί με τα μισά τραπέζια άδεια, «το αφεντικό» δεν μας επέτρεψε να κάτσουμε πουθενά αλλού εκτός από ακριβώς μπροστά στη τουαλέτα γιατί είμασταν μόνο ένα ζευγάρι και τα ελεύθερα τραπέζια του ήταν για 4 άτομα. Δεν πειράζει. Εμείς φύγαμε και σας προτείνουμε να μη πάτε καθόλου. Αφήστε τον να τα 'κονομήσει από άλλους. Πείτε το και στους φίλους σας.

Για όλα τα παραπάνω (τα χωριά, τις βάθρες, το βουνό, τα φαράγγια, τις πεζοπορικές διαδρομές, τις παραλίες, τα αρχαία, τα δωμάτια, τα camping, τις ταβέρνες, κά) δεν θα βρείτε πουθενά καμμιά πληροφορία ελεύθερα διαθέσιμη. Κανένα έντυπο που να σας καθοδηγεί. Μόνο τα διαφημιστικά φυλλάδια από τα καραβάκια που κάνουν το γύρο του νησιού. Ο Δήμος δεν έχει φροντίσει να βάλει κάπου ένα χάρτη για να βρίσκει κανείς που είναι τι, ούτε να μοιράσει στο κόσμο που έρχεται στο νησί κάποιο ενημερωτικό φυλλάδιο. Το μόνο φυλλάδιο που πήρε το μάτι μας ήταν ένα φτωχο τετρασέλιδο που έδινε κάποιες ελάχιστες πληροφορίες και αντί να μοιράζεται ελεύθερα στους επισκέπτες του νησιού πουλιόταν στο δημοτικό camping προς 1 ευρώ. Οι μόνοι ελεύθεροι χρέωσης χάρτες στον νησί ήταν τυπωμένοι στις χαρτοπετσέτες και τα τραπεζομάντηλα των ταβερνών. Η κατάσταση σε επίπεδο πληροφόρησης είναι επιεικώς απαράδεκτη. Εμείς καταλάβαμε την ύπαρξη διαφόρων πεζοπορικών διαδρομών στο νησί από το πρόγραμμα του τοπικού ορειβατικού συλλόγου που βρήκαμε κολλημένο σε κάποιο πίνακα ανακοινώσεων. Σε ένα μέρος που όλος ο κόσμος το επισκέπτεται για να γνωρίσει τη πλούσια φύση του, οι τοπικές αρχές δεν δίνουν την παραμικρή διέξοδο πέρα από αυτά που θα ανακαλύψει ο καθένας μόνος του. Για να μη προχωρήσω παραπέρα και μιλήσω για πράγματα από άλλο πλανήτη όπως για συντήρηση και σήμανση των μονοπατιών, άνοιγμα καινούργιων μονοπατιών, ανάδειξη εναλλακτικών δραστηριοτήτων, κά. Τουριστική υποδομή δεν είναι μόνο τα δωμάτια και οι ταβέρνες. Οι δημοτικές αρχές στις οποίες ανήκει η ευθύνη για τη προβολή του νησιού πρέπει να καταλάβουν ότι πρέπει και να δίνεις για να πάρεις.

Και κλείνω την παρουσίαση της Σαμοθράκης με το πρόβλημα της κατσίκας. Η αδέσποτη κατσίκα είναι πανταχού παρούσα στο νησί. Δίνεται η εντύπωση στον επισκέπτη ότι δεν υπάρχουν κοπάδια ούτε στάνες. Υπάρχουν μόνο ζώα τα οποία κυκλοφορούν ελεύθερα όλες τις ώρες της μέρας ή της νύχτας σε όλο το νησί. Κινδυνεύεις ανα πάσα στιγμή να πέσεις με το αυτοκίνητο ή τη μοτοσυκλέτα πάνω σε κάποιο από τις χιλιάδες ζώα που κυκλοφορούν. Οι προειδοποιητικές ταμπέλες δεν βοηθούν να αποφύγεις ένα τρομαγμένο ζώο που πετάγεται ξαφνικά στη μέση του δρόμου. Αν κάνεις το λάθος να αφήσεις το αυτοκίνητο στη σκιά κάποιου δέντρου είναι πολύ πιθανό να το βρείς ποδοπατημένο απο τις κατσίκες που ανεβαίνουν για να φτάσουν στα απρόσιτα σημεία των δέντρων. Αλλά το χειρότερο δεν είναι ή ενόχληση που προκαλούν στους ανθρώπους. Το χειρότερο είναι ότι η ελευθερη εκτροφή της κατσίκας έχει οδηγήσει το νησί στα πρόθυρα οικολογικής καταστροφής. Η ανανέωση του μοναδικού δάσους βελανιδιάς στις βόρειες πλαγιές του βουνού είναι ανύπαρκτη και το δάσος γερνάει ανεπανόρθωτα. Ανεβαίνοντας στο βουνό εύκολα διαπιστώνει κανείς ότι δεν υπάρχει ούτε ένα νέο δένδρο. Καμμία βλαστηση στο υπερβασκημένο έδαφος κάτω από τις βελανιδιές. Αλλά και χωρίς να ανέβει κανείς στο βουνό ευκολα εντοπίζει τα γυμνά από τη βόσκηση εδάφη στα χαμηλά και τα αυλάκια της διαύρωσης που αρχίζει. Εντύπωση έκαναν οι λάσπες που κατέβασε η βροχή του Αυγούστου από τα γυμνά υπερβοσκημένα εδάφη. Εντυπωσιάζουν σε όλο το νησί τα «κουρέματα» των θάμνων που πρόλαβαν να μεγαλώσουν, σε παράξενα σχήματα από τις κατσίκες. Και φυσικά δεν μπορεί να ισχυριστεί κανείς ότι αυτός ο τρόπος βόσκησης είναι πατροπαράδοτος. Αν ήταν, πολύ απλά δεν θα υπήρχε το δάσος. Η απάντηση είναι ότι η μεγάλη αυτή οικολογική καταστροφή οφείλεται αποκλειστικά σε κάποιους τοπικούς επιβήτορες οι οποίοι βρήκαν την ευκαιρία να «'κονομήσουν» χωρίς πολύ κόπο (ίσως και από τις κοινοτικές επιδοτήσεις), σε βάρος της κοινωνίας, και με την ανοχή των τοπικών αρχών (Δήμος, Δασαρχείο). Στο νησί μας μίλησαν για ανθρώπους που είναι όλη μέρα στο καφενείο και θεωρούνται κτηνοτρόφοι, για δημόσιους υπαλλήλους διορισμένους στο νησί που έχουν κατσίκες, ακόμη και για ανθρώπους που δε μένουν στο νησί αλλά που έχουν εδώ αδέσποτες κατσίκες. Πρέπει να γίνει γρήγορα κάτι γιατί το νησί δίνει την εικόνα της επικείμενης οικολογικής καταστροφής. Οι κατσίκες πρέπει να περιοριστούν σε κοπάδια που θα συνοδεύονται από βοσκούς. Οι περιοχές βόσκησης πρέπει να ορίζονται έτσι ώστε να δίνεται η ευκαιρία σε διάφορες περιοχές να ανακάμπτουν. Μπορεί να ακούστεί προκλητικό στα καφενεία της Σαμοθράκης, αλλά θα πρέπει να οριστεί ο ανώτατος αριθμός ζώων που μπορεί να αντέξει το νησί.
Γιατί είναι ένας όμορφος τόπος και πρέπει να συνεχίσει να υπάρχει και στο μέλλον.

Αυγουστος 2005
Παναγιώτης Κανελλόπουλος

Διαδρομές στο βουνό: 1

1.

Διάσχιση, Θέρμα - Σάος (1.621 μ.) - Χώρα

Προβολή του Χάρτη σε Νέο Παράθυρο


Διάσχιση, Θέρμα - Σάος (1.621 μ.) - Χώρα

Μήκος: 15809 μ.
Υψ. Ανάβαση: 1815 μ.
Υψ. Κατάβαση: 1650 μ.
Μέγιστο Υψόμετρο: 1626 μ.
Ελάχιστο Υψόμετρο: 42 μ.
Τrackpoints: 1306

Προβολή της διαδρομής στο Google Maps

Παρουσίαση αναλυτικού προφίλ της διαδρομής

Saos.Therma-Saos-Chora.gpx

Saos.Therma-Saos-Chora.plt

Saos.Therma-Saos-Chora.kml

Η διαδρομή αρχίζει μέσα από το χωριό Θέρμα το οποίο βρίσκεται πολύ οντά στη βόρεια ακτή της Σαμοθράκης, (υψόμετρο περίπου 60μ.) και ανηφορίζει με κατεύθυνση Ν-ΝΔ, μέχρι την κορυφή. Η ιαδομή μέχρι την κορυφή ανήκει στο διεθνές μονοπάτι Ε6.
Ανηφορίζουμε τον μοναδικό δρόμο που υπάρχει και βγαίνουμε σε B>υδραγωγείο όπου ο χωματόδρομος χαλάει. Προσοχή στην αρχή του μονοπατιού λίγο πιο πέρα. Στρίβουμε πάνω δεξιά και δεν πάμε υθεία διότι θα βγούμε στις βάθρες.
Το μονοπάτι ανεβαίνει φιδωτά σε πλαγιά με πολλές φτέρες και μετά από μισή ώρα μπαίνει σε αμηλή βλάστηση με θάμνους και κέδρα. Είναι γενικά ευδιάκριτο και μερικώς σηματοδοτημένο με κόκκινη μπογιά και κούκους. ραιά συναντάμε και σήματα του Ε6.
Σε μια ή μιάμιση ώρα, αναλόγως του ρυθμού μας, μπαίνουμε σε εντυπωσιακό δάσος ελανιδιάς που θα μας προφυλάξει για πολλή ώρα από τον ήλιο μέχρι να φτάσουμε λίγο πάνω από τα 1000 μέτρα.
Κάπου εκεί, ίγο πριν βγούμε σε γυμνό τοπίο, στρίβουμε αριστερά και τραβερσάρουμε την πλαγιά για να διασχίσουμε τη ρεματιά και να βγούμε την B>απέναντι ράχη.
Πριν βγούμε απέναντι, στην βάση της μικρής χαράδρας, έχει τρεχούμενο νερό σε πηγή και σε ρέμα με λάχιστη ροή το καλοκαίρι. Είναι το τελευταίο νερό πριν την κορυφή. Εκμεταλευτείτε το με κάθε τρόπο.
ταν εράσουμε στην απέναντι ράχη ανεβαίνουμε την κόψη κατευθείαν προς τα πάνω. Στην αρχή περπατάμε μέσα σε δένδρα και πυκνή τέρη. Η δασωμένη περιοχή συνεχίζεται μέχρι τα 1200μ. περίπου.
Μετά μπαίνουμε σε πλαγιά χωρίς δέντρα, με άγρια θαμνώδη λάστηση.
Από τα 1320μ. περίπου και πάνω διασχίζουμε άγριο, βραχώδες και μερικές φορές ελαφρώς δύσβατο τοπίο, χωρίς βλάστηση. ο μονοπάτι στο τμήμα αυτό είναι ασαφές ή δεν υπάρχει καθόλου αλλά η διαδρομή μας είναι σηματοδοτημένη με κόκκινα σημάδια αι κούκους.
Λίγο πάνω από τα 1500 μ. φτάνουμε σε διάσελο από όπου έχουμε θέα στη δυτική πλευρά του ουνού και στο φαράγγι του Ξηροποτάμου.
Εδώ αρχίζει η διαδρομή της κατάβασης προς τη Χώρα, και η κακοτράχαλη ορυφογραμμή με τις τρεις ψηλές κορυφές του βουνού.
Λίγο πάνω από το διάσελο φτάνουμε στην πρώτη κορυφή στα 1588 μ. την οποία υπάρχει τετράγωνο κολωνάκι. Συνεχίζουμε στην πολύ άγρια κορυφογραμμή και μετά από 20-30 λεπτά φτάνουμε στη δεύτερη ορυφή (1618μ.) στην οποία υπάρχει κυλινδρικό κολωνάκι και παλισίδερα (μπαταρίες, κατεστραμμένες ηλιακές κυψέλες κα).
πό η δεύτερη κορυφή, αφού διασχίσουμε απόσταση μικρότερη των 300μ. σε ευκολότερο πεδίο, φτάνουμε στη ψηλότερη κορυφή του ουνού, 1621μ.) στην οποία υπάρχει μια μεταλλική Ελληνική σημαία.
Μέχρι εδώ χρειάζονται 4-5 ώρες από τα Θέρμα.
B>Γυρνάμε πίσω στην αρχή της κορυφογραμμής, στο διάσελο όπου διασταυρώνονται τα μονοπάτια από Θερμά και Χώρα. Αν ήμασταν ροσεκτικοί θα είχαμε δει κατά την ανάβαση το μεγάλο κόκκινο βέλος που σηματοδοτεί την αρχή της κατάβασης προς την Χώρα. τη πραγματικότητα δεν υπάρχει κανένα μονοπάτι. Η κατάβαση στο μεγαλύτερο μέρος της είναι επίπονη, ακολουθεί απότομα και σαθρά λούκια και όψεις, και αν κάποιος δεν είναι εξοικειωμένος με την περιοχή θα πρέπει να είναι εξαιρετικά προσεκτικός για να μη χάσει (δύσκολο λλά όχι αδύνατο) τα μεγάλα κόκκινα σημάδια που σηματοδοτούν τη διαδρομή. Γιατί αν τα χάσει χάθηκε. Το βουνό είναι πολύ άγριο πό αυτή τη μεριά και δεν έχει καμμία σχέση με την ευχάριστη ανάβαση από τα Θερμά.
Η κατάβαση στο πρώτο σκέλος της είναι μια πικίνδυνη δραστηριότητα μιας και κατεβαίνουμε ένα απότομο και σαθρό λούκι. Βγαίνουμε από το λούκι προς τα δεξιά προσοχή μη χάσετε το σημείο εξόδου από το λούκι) και συνεχίζουμε την κατάβαση σε σαθρή και απότομη ράχη. Στο σημείο που ο πεδίο γίνεται ομαλό στρίβουμε δεξια και κατηφορίζουμε σε λούκι.
Μετά από ώρα, το πεδίο γίνεται ηπιότερο και με ίνηση προς τα κάτω και δεξιά περνάμε τραβερσαριστά διαδοχικά λούκια.
Σιγά σιγά μπαίνουμε σε βλάστηση αι ρκετά κάτω (μετά από απανωτές διασχίσεις πτυχώσεων του βουνού) βρίσκουμε το πρώτο νερό το οποίο, αν υπάρχει, για να το ιεις πρέπει να γλύψεις τον βράχο.
Το ευδιάκριτο πλέον μονοπάτι τραβερσάρει το βουνό και μετά από λίγο συναντά B>πολύ νερό σε όμορφη ρεματιά.
Το τμήμα της διαδρομής ανάμεσα στα δύο νερά παρότι είναι καταγραμμένο με το gps ίσως α μην είναι ακριβές εξαιτίας της θέσης των δορυφόρων. Παρόλα αυτά στο σημείο αυτό το μονοπάτι είναι σαφές και δεν υπάρχει ρόβλημα χασίματος.
Μετά τη ρεματιά με το νερό, σιγά σιγά το μονοπάτι ανοίγει και γίνεται δύσβατος δασικός δρόμος.BR> Σε όλο το μήκος του δρόμου μέχρι τη Χώρα θα βρούμε ποτίστρες με τρεχούμενα νερά. Κατεβαίνοντας τον δρόμο η θέα τόσο προς τις ορφές όσο και προς την θάλασσα αποζημιώνει, όπως εξάλλου και σε όλη την κατάβαση αν έχουμε κουράγιο να τη θαυμάσουμε.
αμηλά, το μοναδικό σταυροδρόμι που πιθανόν θα μας μπερδέψει, πάμε δεξιά ακολουθώντας τα σημάδια στα δένδρα.
Σε ίγη ώρα βγαίνουμε στο εκκλησάκι του Σωτήρα, περνάμε από το γήπεδο και καταλήγουμε, ακολουθώντας το καλντερίμι, τη B>Χώρα.
Από τά Θέρμα μέχρι τη Χώρα θα χρειαστείτε 8-12 ώρες, αναλόγα με τα κέφια, τη συντροφιά και τη φυσική σας ατάστασή.

Καταγραφή διαδρομής: Τσάκαλου Ελένη, Παππάς Γιάννης, Κανελλόπουλος Παναγιώτης


Στην αρχή κοντά στα Θέρμα (17-05-2005)

Στο δάσος (17-05-2005)

Στα όρια του δάσους με τις κορυφές στο βάθος (17-05-2005)

Στην κορυφή (17-05-2005)

Ψάχνοντας τη διαδρομή στο gps (17-05-2005)

Το τέλος της διαδρομής στη Χώρα (17-05-2005)

Το Φεγγάρι (17-05-2005)


© 2009-2016 Hellas Path Team
Σχεδιασμός και κατασκευή της σελίδας Νίκος Κρούπης