Hellaspath :: Αρχείο ορεινών διαδρομών για GPS στα Ελληνικά βουνά

Εισαγωγή
Χάρτης Βουνών
Νέες Διαδρομές
Διαδρομές
Αναζήτηση Διαδρομών
Νέες Φωτογραφίες
Ποιοί είμαστε
Oδηγίες χρήσης του αρχείου
Oδηγίες καταγραφής Διαδρομών
Xρήσιμα Links
Διαδρομές στο Διαδίκτυο
Αποστολή Διαδρομής
Αποστολή Φωτογραφιών
Forum
Eπικοινωνία
Αρθρογραφία
English

Μέγεθος Γραμματοσειράς:
S | M | L

HellasPath :: Αρχείο ορεινών διαδρομών για GPS στα Ελληνικά βουνά


Διαδρομές

 ΟΧΗ - Υψ. 1399 μ.

Νομός: Εύβοιας




Aρχεία Σημείων Προορισμού του Βουνού (Waypoints)
Σύνολο Σημείων Waypoints: 45

Aρχείο Σημείων Προορισμού GPS Exchange (GPX): Oxi.gpx

Aρχείο Σημείων Προορισμού OziExplorer (WPT): Oxi.wpt

Aρχείο Σημείων Προορισμού GoogleEarth (KML): Oxi.kml

Aρχείο Σημείων Προορισμού με όλες τις Διαδρομές: Oxi_total.kml

Προβολή της λίστας των Σημείων Προορισμού (Waypoints)

Το όρος Όχη (1399 μ.) υψώνεται στην Νότια πλευρά της Εύβοιας. Οι νοτιοδυτικές πλαγιές τους έρχονται να συναντήσουν τον Ευβοϊκό κόλπο όπου εδώ βρίσκεται η Κάρυστος. Οι βοριοδυτικές πλαγιές του σβήνουν στο γνωστό Κάβο Ντόρο, ενώ βόρεια σχηματίζεται το όμορφο φαράγγι του Δημοσάρι με το ομώνυμο ρέμα που οδηγεί καταλήγει στην περιοχή των Καλλιάνων στο Αιγαίο.

Διαδρομές στο βουνό: 1

1.

Μύλοι Καρύστου-Δρακόσπιτο-κορυφή 1399 μ.-φαράγγι Δημοσάρη-παραλία Καλλιανού

Προβολή του Χάρτη σε Νέο Παράθυρο


Μύλοι Καρύστου-Δρακόσπιτο-κορυφή 1399 μ.-φαράγγι Δημοσάρη-παραλία Καλλιανού

Μήκος: 20367 μ.
Υψ. Ανάβαση: 1412 μ.
Υψ. Κατάβαση: 1650 μ.
Μέγιστο Υψόμετρο: 1399 μ.
Ελάχιστο Υψόμετρο: 24 μ.
Τrackpoints: 1925

Προβολή της διαδρομής στο Google Maps

Παρουσίαση αναλυτικού προφίλ της διαδρομής

Oxi.Karisto-Oxi.gpx

Oxi.Karisto-Oxi.plt

Oxi.Karisto-Oxi.kml

Με πλοίο από τη Ραφήνα φτάνουμε στο Μαρμάρι. Από εκεί με ταξί πάμε στο χωριό Μύλοι πάνω από την Κάρυστο. Το ταξί μας αφήνει κοντα στο τέλος του δρόμου πάνω από το χωριό, εκεί όπου υπάρχει πηγή. Ξεκινάμε το περπάτημα και ελάχιστα πάνω από τη πηγή συναντάμε στάνη όπου αρχίζει ουσιαστικά το μονοπάτι. Τα συρματοπλέγματα της στάνης είναι ένα πρόβλημα και ίσως καλύτερα θα ήταν να κινηθούμε μέσα στο ρεματάκι. Γρήγορα συναντάμε ξανά καθαρό το μονοπάτι που είναι σημαδεμένο με κόκκινη μπογιά και μικρούς κούκους. Σε λιγώτερο από μία ώρα φτάνουμε στο αρχαίο ρωμαικό λατομείο με τις μεγάλες (12 μ.) λαξευμένες κολώνες, έτοιμες στο χώμα για να παραδοθούν σε πελάτες σε όλο τον αρχαίο κόσμο. Μετά τις κολώνες το μονοπάτι κινείται κατά μήκος του βράχινου τοίχου δεξιά. Προς το τέλος του ανεβαίνει κτιστή «σκάλα» και η ανηφόρα λίγο πολύ τελειώνει. Τα μονοπάτι μέσα από θαμνότοπους, τραβερσάρει διαδοχικά δύο φαρδιές λεκάνες απορροής. Μόλις περάσετε τα δύο ρέματα φτάνετε σε δρόμο. Δρόμος υπήρχε από πολύ παλιά. Αλλά αυτός ο καινούργιος δρόμος είναι άλλο πράγμα. Πρόκειται για ένα πάρα πολύ πλατύ δρόμο στρωμένο με τσιμέντο που ξεκινάει από το ίδιο μέρος με τον παλιό, κινείται παράλληλα με τον παληό και καταλήγει στο ίδιο μέρος με τον παληό. Γιατί τον έφτιαξαν τότε; Ίσως για να χωράνε οι νταλίκες που θα ανεβάσουν τις ανεμογεννήτριες στο δρακόσπιτο. Ο δρόμος είναι άσχημος και άχαρος αλλά και ο παληός έτσι ήταν. Γι’ αυτό είναι καλά να κάνει κανείς τη διαδρομή βράδυ. Η νύχτα καλύπτει την ασχήμια. Σε κάποιο σημείο ο τσιμεντόδρομος διασταυρώνεται με τον παλιό χωματόδρομο. Οδόμος δεξιά κατηφορίζει και μετά από 2-3 φουρκέτες πάει σε κτηνοτροφικές εγκαταστάσεις (μεγάλη στάνη) με νερό απ’ έξω. Η διαδρομή μας όμως ανηφορίζει αριστερά προς τα όρια του παλιού καστανόλογγου. Ο χωματόδρόμος είναι μισοκατεστραμένος και πολύ γρήγορα οδηγεί σε μια «πύλη» φτιαγμένη από δύο τεράστια σιδεράνια δοκάρια. Πίσω από την πύλη υπάρχει πλάτωμα που παλιότερα ήταν στάνη αλλά τον Ιούνιο του 2013 δεν υπήρχε τίποτα. Αν θέλετε να στήσετε σκηνή κοντά στο καταφύγιο εδώ είναι το καλύτερο μέρος.

Το καταφύγιο βρίσκεται 5’-10’ πιο πάνω. Μην υποτιμήσετε όμως το πρόβλημα να το εντοπισετε μια νύχτα χωρίς φεγγάρι. Γι’ αυτό προτιμήστε νύχτες με φεγγάρι ή αν δεν έχετε ούτε φεγγάρι ούτε gps, ακολουθήστε πιστά τις οδηγίες. Το καταφύγιο βρίσκεται στο δεύτερο ύψωμα από αριστερά όπως κοιτάτε από το πλάτωμα. Στον ορίζοντα του υψώματος μπορεί να διακρίνει κανείς μια τετράγωνη φιγούρα που μπορεί μέσα στη νύχτα να θεωρήσετε ότι ίσως είναι ένα κτίσμα, ίσως το καταφύγιο. Αυτή η φιγούρα όμως είναι τα βράχια της κορυφής που βρίσκονται πολύ μακρύτερα. Το καταφύγιο είναι λίγο πιο πάνω από το πλάτωμα και λίγο-πολύ στην ευθεία της κορυφής (τετράγωνης φιγούρας). Η καταγραμμένη διαδρομή ακολουθεί γιδόστρατα αριστερά από το ρεματάκι το οποίο διασχίζει στο ύψος του καταφυγίου για να φτάσει σε αυτό. Μπορεί να υπάρχει και καλύτερο μονοπάτι που ξεκινάει από το πλάτωμα, στην αντίθετη μεριά από την πύλη και ανάμεσα σε μαντρί και μοναχικό δέντρο. Στην αυλή του καταφυγίου υπάρχει πηγή.
Η ανηφόρα μετά το καταφύγιο είναι απότομη και πολύ γρήγορα μας βγάζει σε διάσελο με θέα τη πίσω μεριά του βουνού. Το μονοπάτι είναι σαφέστατο, σημαδεμένο κυρίως με κούκους και ελίσσεται ανάμεσα στους βράχινους σχηματισμούς της κορυφής. Λίγο πιο πάνω θα δείτε τους κούκους που σημαδεύουν το κατέβασμα προς τον Δημοσάρη και αφήνετε εκεί τα σακκίδια. Ανηφορίζετε και συναντάτε πρώτα το πέτρινο εκκλησάκι του Προφήτη Ηλία με τα κελιά γύρω του και μετά το μεγαλιθικό Δρακόσπιτο της Όχης ακριβώς κάτω από τη κορυφή. Το βουνό έχει τρεις εξαιρετικά βραχώδεις κορυφές λίγο κάτω από τα 1400 μ. Οι δύο (1399 μ. και 1398 μ.) βρίσκονται σε απόσταση αναπνοής από το Δρακόσπιτο και η τρίτη και χαμηλότερη (1386 μ.) που οι χάρτες του στρατού ονομάζουν Γιούδα, βρίσκεται 1200 μ. βορειοανατολικά (στην ευθεία εννοείται).
Από την κορυφή κατεβαίνουμε στην αρχή της χαράδρας του Δημοσάρη. Το βουνό κατεβαίνει και από το Δρακόσπιτο ευθεία κάτω, αλλά η καταγραμμένη διαδρομή ακολουθεί το σημαδεμένο με κούκους μονοπάτι που ξεκινάει εκεί που αφήσαμε τα σακκίδια και οδηγεί στο δρόμο πάνω από το ξεκίνημα του φαραγγιού του Δημοσάρη.

Πριν μερικά χρόνια κάποιοι αποφάσισαν ότι το φαράγγι του Δημοσάρη και το παλιό καλντερίμι που ένωνε τα χωριά του Καβοντόρου με τον πολιτισμό της Καρύστου, χρειάζεται ανάδειξη. Έτσι αντί να σηματοδοτήσουν το μονοπάτι και να επιδιορθώσουν το υπέροχο παλιό καλντερίμι, έχτισαν μέσα στο φαράγγι …σκαλοπάτια!!! Στρωμένα με πλάκες Καρύστου. Προφανώς όπως στο αυθαίρετο εξοχικό του αρχιτέκτονα. Παίρνετε λοιπόν τη πρώτη κρυάδα διασχίζοντας τις άσχημες σκάλες στην είσοδο του φαραγγιού και λίγο πιο κάτω φτάνετε στη Κρύα Βρύση. Μετά τη Κρύα Βρύση το μονοπάτι τραβερσάρει και πιάνει πάλι τον κατηφορο μετά το Αλώνι του Μπαλτά όπου υπάρχει και γκρεμισμένο κτίσμα. Και δυστυχως ξαναρχίζουν οι απαίσιες σκάλες. Ευτυχώς φαίνεται ότι τους τελειώσαν τα λεφτά της αρπαχτής και έτσι αρκετά πρίν φτάσετε στο ρέμα τα σκαλοπάτια τελειώνουν. Διασχίζετε το ρέμα από τσιμεντένια γέφυρα και συνεχίζετε στο καλογραμμένο μονοπάτι που άλλοτε είναι χώμα και άλλοτε καλντερίμι. Η διαδρομή είναι συνεχώς δίπλα στο ρέμα του Δημοσάρη με τις βάθρες και τα καταρρακτάκια να εναλλάσσονται συνεχώς και να προκαλούν για μπάνιο. Μετά τη διασταύρωση για Άσπρο Νερό, φτάνετε διαδοχικά στο εικονοστάσι του Αγίου Δημητρίου, στη εκκλησία των Λενωσαίων και τέλος στο γεφύρι στην αρχή του οικισμού και του δρόμου. Ο δρόμος μέσα στην ζέστη είναι ένα χάλι.

Σχετικά με το δρόμο δώστε προσοχή στο παρακάτω. Υπάρχουν διάφορες αναφορές για μονοπάτια που παρακάμπτουν το δρόμο και πάνε δίπλα στο ποτάμι. Στο ξεκίνημα μάλιστα ενός από αυτά τα μονοπάτια υπάρχουν τα γνωστά σκαλοπάτια και βέλος. Μην ακολουθήσετε αυτά τα μονοπάτια αν δεν είναι μαζί σας κάποιος απόλυτα σίγουρος για το που πάνε. Θα οδηγηθείτε σε αδιέξοδα και μετά από μεγάλα (και κουραστικά) ανεβοκατεβάσματα, θα βγείτε ξανά στον ίδιο δρόμο, ελάχιστα πιο κάτω από εκεί που τον αφήσατε για να ακολουθήσετε αυτά τα μονοπάτια. Τζάμπα η ταλαιπωρία δηλαδή.
Το μόνο μονοπάτι το οποίο με σιγουριά φτάνει ως τη θάλασσα κινούμενο δίπλα στο ποτάμι, δεν έχει σημαδεμένο ξεκίνημα και ξεκινάει περίπου 2,5 χλμ από την αρχή του δρόμου στο γεφύρι. Το μονοπάτι αυτό ακολουθεί η καταγραμμένη διαδρομή. Μπαίνετε από μεγάλη πόρτα-πύλη αριστερά του δρόμου και ακολουθείτε το δρομάκι πίσω της. Αφού περάσετε 2-3 ακόμα μεγάλες πόρτες κατηφορίζωντας, το δρομάκι γίνεται μονοπάτι και φτάνετε σε σημείο που μοιάζει αδιέξοδο. Κοιτώντας καλύτερα θα δείτε μια ξερολιθιά που πηδώντας της θα βγείτε σε ανοικτό πεδίο δίπλα στο ποτάμι. Λίγα μέτρα πιο πίσω υπάρχει τσιμεντένια γέφυρα. Πιθανόν το μονοπάτι να συνεχίζεται δίπλα στο ποτάμι και πιο πριν. Χρειάζεται όμως σημάδεμα (ιδίως η αρχή του) και …ξεβοτάνισμα. Από το σημείο αυτό ακολουθείτε το (σημαδεμένο) μονοπάτι μέχρι τη θάλασσα στη παραλία του Καλλιανού. Πόσιμο νερό πάνω στη παραλία δεν υπάρχει άλλο εκτός από το ποτάμι. Η ταβέρνα που υπήρχε παλιά και παίρναμε νερό, τον Ιούνιο του 2013 ήταν κλειστή. Στην αυλή της οι βρύσες λειτουργούν αλλά ο δρόμος για τη ταβέρνα είναι μακρύς οπότε αν δε φοβάστε, μπορείτε να πιείτε από το ποτάμι.

Η καλύτερη εποχή για τη διάσχιση είναι η αρχή του καλοκαιριού για να έχει αρκετό νερό το ποτάμι και για να ευχαριστηθείτε το μπάνιο στον Καλλιανό. Συνήθως το πρώτο μέρος της διάσχισης, μέχρι το καταφύγιο, γίνεται Παρασκευή βράδυ. Για προφανείς λόγους οι νύκτες με φεγγάρι είναι οι καλύτερες. Η ανάβαση στην κορυφή και η διάσχιση του φαραγγιού γίνεται εύκολα το Σάββατο. Έτσι μας μένει το απόγευμα του Σαββάτου και η Κυριακή για να ευχαριστηθούμε τη θάλασσα. Από τον Καλλιανό μας παίρνει ο ταξιτζής που μας ανέβασε στους Μύλους και με τον οποίο έχουμε κάνει από πριν τη σχετική συνεννόηση.

Καταγραφή διαδρομής: Κανελλόπουλος Παναγιώτης



© 2009-2016 Hellas Path Team
Σχεδιασμός και κατασκευή της σελίδας Νίκος Κρούπης